Krzysztof Wojewodzic

Mam jedną zasadę jeśli chodzi o równowagę życia i pracy. Przerywać schematy.

Na lotnisko jadę rowerem. Zajmuje mi to 40 minut, zmieniam buty na klapki i lecę wygodnie. Dzieci wożę cargo bike'iem do szkoły zamiast stać z nimi w korkach. Do Warszawy jadę pociągiem z rowerem. Bilet na rower kosztuje dziewięć złotych, wychodzi taniej niż auto i mogę w tym czasie spokojnie popracować albo po prostu zjeść śniadanie i popatrzeć przez okno.

Proste. Ale za każdym z tych wyborów stoi przełamany schemat.

Schemat mówi, że dzieci odwozisz samochodem. Że na delegację lecisz w garniturze. Że profesjonalizm to wygląd w samolocie. Pamiętam projekt w Niemczech, kiedy pracowałem dla BCG. Spotkałem koleżankę z McKinsey. Byłem w polarze, dresach i klapkach, bo byłem już po robocie. Spojrzała na mnie z niedowierzaniem. A ja pomyślałem, że naprawdę nie muszę nikomu w samolocie udowadniać, że rano byłem w garniturze dla klienta.

Coraz rzadziej biorę marynarkę. Wolę mówić ze sceny w koszuli. Uważam, że o tym kim jesteś świadczy merytoryka, nie to czym przyjechałeś na spotkanie.

I jeszcze jedno. Nie przekonam Was, że rower na lotnisko uratuje planetę. Ale zmienia głowę. Nagle odkrywacie, że można czerpać przyjemność z codziennego dojazdu. Że podróż to nie stracony czas.

Nic mnie tak nie cieszy jak jazda rowerem po moim ukochanym Wrocławiu. 🥰

A Wy jak to robicie? Jakie schematy udało Wam się przełamać?

Ludzie zaczęli chodzić na siłownię, bo przestali pracować fizycznie. Zastanawiam się, czy za chwilę to samo stanie się z mózgiem.

Jeszcze 30 lat temu siłownia kojarzyła się ze sterydami i ochroniarzami. Dziś wzór foundera, który odniósł sukces, to ktoś kto wstaje o 5 rano, chodzi na jogę, pilates albo podnosi ciężary. Ktoś kto nie pije alkoholu, wysypia się i wie, że ma jedno ciało na całe życie.

Młodzi ludzie masowo odwracają się od alkoholu. Trwa eksplozja grania w szachy, mimo że żaden człowiek nie ma nawet bliskiego podejścia do najlepszego komputera szachowego. Ludzie grają, bo chcą ćwiczyć głowę, nie wygrać z maszyną.

Widzę tu analogię do tego, co może się stać z AI.

Większość ludzi będzie coraz bardziej ogłupiana przez algorytmy dające gotowe odpowiedzi, piszące gotowe maile, formujące gotowe opinie.

Dezinformacja na masową skalę, ślepe podążanie za nastrojami społecznymi, wybór niekoniecznie inteligentnych przywódców. Pisałem o tym wczoraj.
Ale każde pokolenie ma szansę stworzyć nowe standardy.

Mam nadzieję, że modne stanie się rozwiązywanie łamigłówek. Kodowanie bez AI jako ćwiczenie intelektualne. Pamiętanie faktów, mimo że można je znaleźć w internecie. Powrót do tego, żeby być mądrym, bo się chce, a nie dlatego że trzeba.

Tak jak ciało zaczęło się atrofować gdy przestaliśmy pracować fizycznie i ludzie sami zaczęli je ćwiczyć, tak samo może być z głową. Kiedy AI zrobi za nas wszystko, część ludzi stwierdzi, że nie chce być ogłupiona całkowicie. I wróci moda na myślenie.

W to głęboko wierzę.

A Wy co robicie, żeby ćwiczyć głowę poza pracą? Piszcie w komentarzach.