Aleksander Małachowski

Tak było wczoraj wieczorem w Warszawie! ❄️📸 Mroźna cisza i puste ulice stały się sceną dla białego szaleństwa. Ująłem to smartfonem, przechadzając się śródmiejską uliczką Jana Pankiewicza. 🤳🥶

Z czym Wam się taki klimat kojarzy❓ Mi trochę z Baśniami Andersena. 🤗

#Warszawa #fotografia #fotograf

Sfotografowałem dzisiejszą pełnię Śnieżnego Księżyca. 🌕📸 Od wieżowców dzieliły mnie ponad 3km... 👀🥹 W nadchodzącym tygodniu pokażę więcej ujęć, a tymczasem, poniżej, chyba moje ulubione.

Temperatura na zewnątrz, mówiąc bardzo delikatnie, nie sprzyjała, ale spektakl wynagrodził wszelkie trudy. ❄️

#Warszawa #fotografia

Zlecono mi sesję symbolu Śląska: Spodka! 📸😍 Wejście na dach ikony, odkrywanie wnętrz, pełnia księżyca... kosmiczne przeżycie. O zaszczycie, jaki mnie spotkał, i o zdjęciach, które wykonałem, dziś słów kilka. ☺️

Zacznę od sformułowania, które dla kogoś, kto mnie śledzi dłuższy czas, nie będzie zaskoczeniem: jestem ogromnym fanem Śląska. Nie dalej niż rok temu chwaliłem się tu obszernym projektem fotograficznym o Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii. Dla mnie, fotografa i fana architektury, ten obszar jest jak piaskownica z nieskończoną ilością zabawek - miejsc wartych zobaczenia, ale przede wszystkim nieodkrytych.

Są też jednak legendarne obiekty - takie jak Spodek. Wyobraźcie sobie zatem moją reakcję, gdy dostałem propozycję oficjalnej sesji od właścicieli. Radość i zaszczyt. Jeszcze większe, gdy po raz kolejny zrozumiałem, jakim uznaniem cieszy się moja twórczość. Jednak po chwili entuzjazmu dotarło do mnie jedno: przecież ten budynek sfotografowano już na milion sposobów, z każdej strony! To jak Ty, Alek, chcesz go jeszcze po swojemu pokazać?

Obawy były zbędne (jak zawsze!). Aby nawiązać do kosmicznych skojarzeń z bryłą, postanowiłem fotografować ją z zewnątrz o wschodzie i zachodzie słońca - porach, gdy światło tworzy warunki nie z tej ziemi. 🚀 Na dodatek wykonałem ujęcia z pełnią księżyca, planując co do metra punkty i godziny wykonania zdjęć. 🌕

Wisienką na torcie była przechadzka po dachu. Niesamowite przeżycie z gatunku "jeden na milion". Mogłem poczuć się jak Dawid Podsiadło i Artur Rojek, którzy zeszłego lata zagrali na żywo swój utwór.

Na koniec chciałem podziękować Grupa PTWP za ogrom zaufania. 🙏 Zaufali mi podwójnie, gdyż poprosili mnie też o zdjęcia młodszego brata: Międzynarodowego Centrum Kongresowego. O tym jednak kiedy indziej. ☺️ Dziękuję Aleksandra Czapla i Marcelina Patałąg za współpracę i pasjonującą wycieczkę po obiekcie.

P.S. Kształt latającego talerza to nie tylko fanaberia! Jego minimalna powierzchnia styku z gruntem miała uchronić budynek przed ruchami ziemi i wstrząsami kopalnianymi. 💪 Natomiast dach Spodka trzyma się na systemie lin, które go naprężają. To sprawia, że konstrukcja jest lekka, ale niesamowicie wytrzymała.

#fotografia #Katowice #architektura

Grenlandia? Arktyka? Nie, po prostu Sopot. 🥶 Spędziłem kilka ostatnich dni fotografując przymarzający Bałtyk, który wraz z opadami śniegu zmienił całkowicie otaczający krajobraz. 📸

Fale mieniące się we wschodzącym słońcu przypominały wydobywającą się spod powierzchni magmę, a wszechobecne sople krainę lodu. 🧡💙

Było to dla mnie jedne z piękniejszych przeżyć tej zimy, ale nawet największe zachwyty nad tymi widokami nie zmieniły u mnie uczucia tęsknoty za wiosną. 😃

#fotografia

Tak dziś wyglądał poranek w Warszawie. 📸❄️ Uznałem, że w tej białej scenerii pięknie prezentować się będą tramwaje. 🤍🧡 Wybrałem się na Bielany w poszukiwaniu torowiska otoczonego z każdej strony drzewami i oto efekt. 📸🥹

#Warszawa #fotografia

Nie często dostaje się propozycję sesji największego teatru w Polsce z największą na świecie sceną operową i to z okazji jego 200. urodzin! 🥰📸 Chciałem Wam dziś opowiedzieć i pokazać efekty projektu zrealizowanego pod koniec zeszłego roku. 😊

Mowa o Teatrze Wielkim Operze Narodowej w Warszawie. 🎭 Jego budowę rozpoczęto w 1825 r. według projektu Antonio Corazziego, mistrza monumentalnego klasycyzmu. Choć w czasie II wojny światowej budynek zniszczono w 75%, odbudowano go z ogromnym rozmachem według wizji Bohdana Pniewskiego. To on wprowadził do wnętrz szlachetny marmur, kamień i drewno.

Ten obiekt to prawdziwy gigant:
➡️ ma ponad 90 tys. m² powierzchni (to jak 12 boisk piłkarskich)
➡️ kryje w sobie ponad 2 500 pomieszczeń,
➡️ frontowa elewacja ma aż 169 m długości,
➡️ jego scena operowa pod względem powierzchni jest największą na świecie
To samowystarczalne miasto z własnymi stolarniami, malarniami i pracowniami szewskimi. Wszystko, co widzicie na scenie, powstaje na miejscu.

Mimo skali kompleksu, starałem się oddać jego subtelność. W sesji skupiłem się zarówno na kadrach ogólnych jak i detalach. Na sztuce przede wszystkim. Fotografować Salę Moniuszki, ze sceną o powierzchni 1150m² to czysta magia. Wow! Do tego ten „księżycowy” sufit z pozłacanymi, ceramicznymi elementami... ✨ Udokumentowałem też marmurowe foyer oraz niezwykłą, okrągłą malarnię ukrytą pod samym dachem.

Będę jak zawsze wdzięczny za Waszą opinię. Jak podobają Wam się zdjęcia❓

Kiedyś tu jeszcze zajrzę, bo to wnętrze skrywa masę niespodzianek. Dziękuję Teatr Wielki - Opera Narodowa za zaufanie i zaproszenie do tak ważnej dla Was, jubileuszowej sesji. Dla mnie jako artysty to niezwykłe uczucie wiedzieć, że te kadry staną się częścią historii. ☺️ Dziękuję przede wszystkim Maja Kluczyńska za ustalenia przed sesją i wycieczkę po obiekcie. 🤝

#Warszawa #architektura #fotografia

Sfotografowałem na zlecenie jedno z największych w Polsce centrów kongresowych 📸 Kontynuując katowicką sesję dziś przedstawiam Wam „młodszego brata” Spodka - Międzynarodowe Centrum Kongresowe.

Jeśli Spodek jest kosmicznym przybyszem, to MCK jest jak brakujący element układanki, który idealnie wpasował się w tkankę miasta. No i ta architektura! Ostre linie, czarna elewacja nawiązująca do węgla i niesamowite załamania światła sprawiają, że każdy kadr wygląda jak gotowa grafika. Do tego wnętrza wypełnione drewnem i betonem... Fotografowanie go to czysta przyjemność dla fana geometrii.

Najbardziej fascynujące jest to, jak ten budynek „rozmawia” z otoczeniem. Zielona dolina, która przecina dach, to nie tylko świetny punkt widokowy, ale genialny skrót dla mieszkańców. Za ten odważny i nagradzany na całym świecie projekt odpowiada pracownia JEMS Architekci. Stworzyli coś, co z jednej strony szanuje historię miejsca, a z drugiej - wyznacza standardy nowoczesności.

Jeszcze raz wielkie dzięki dla zarządcy Międzynarodowe Centrum Kongresowe i Spodek, Grupa PTWP, za zaufanie. 🙏

P.S. Wiedzieliście, że elewacja MCK jest pokryta stalową siatką cięto-ciągnioną? Nadaje ona budynkowi głębi i sprawia, że w zależności od kąta padania słońca, obiekt zmienia swój odcień. Natomiast samo wgłębienie w dachu, czyli słynna „Zielona Dolina”, zostało zaprojektowane tak, aby nie zasłaniać widoku na Spodek z osi alei Korfantego.

#fotografia #Katowice #architektura #MCKKatowice

Śląsk: ᴘᴏᴍɪᴇ̨ᴅᴢʏ przeszłością a przyszłością. 📸 Będąc niedawno w Katowicach stworzyłem serię fotografii przyglądając się sytuacjom ᴘᴏᴍɪᴇ̨ᴅᴢʏ murami, kominami, budynkami, familokami, pomnikami, rusztowaniami... jednocześnie próbując uchwycić nieustanne zmiany. 👀

To za te zmiany uwielbiam tu wracać obserwując i dokumentując jak post-industrialne tereny Śląska przechodzą transformacje. Staram się też jednak zawsze odnaleźć takie obszary, w których wydaje się, że czas się zatrzymał i nie spieszno mu absolutnie nigdzie - za te miejsca kocham ten region jeszcze mocniej. 🫶

Zapraszam do galerii na mały e-wernisaż wystawy ᴘᴏᴍɪᴇ̨ᴅᴢʏ. 😊

Na koniec ciekawostka techniczna: pierwsze zdjęcie wykonałem z tak daleka i na tak dużym przybliżeniu, że elektrownia w Jaworznie, w rzeczywistości oddalona w linii prostej o kilkanaście kilometrów od os. Gwiazdy, nagle stała się czymś totalnie "okolicznym". 🤯 Teleobiektyw. ❤️

P.S. To nie koniec zdjęć ze Śląska. 🔜🥹

#Katowice #Śląsk #fotografia

W trakcie pełni stworzyłem też portrety budynków. 📸🌕🏢 Spędziłem godzinę na mrozie, aby dla każdego z obiektów księżyc znalazł się w odpowiednim miejscu. Czy było warto❓ Liczę na Waszą odpowiedź. 🥹

Kilka faktów i ciekawostek:
📅 miniona pełnia nazywana jest Pełnią Śnieżnego Księżyca, w trakcie której ten nasz "naturalny satelita" wschodzi o godzinie 15:40, czyli ponad 40 min przed zachodem słońca
📷 fotografowałem wieżowce z odległości ponad 3 km, bez statywu, obiektywem o maksymalnej ogniskowej 400 mm, a w postprodukcji przykadrowałem jeszcze dodatkowo te zdjęcia, nawet 2-3x, co oznacza, że niektóre z nich mogą odpowiadać ogniskowym rzędu nawet 800-1000 mm
🤔 tak duże oddalenie od obiektów i jednoczesne przybliżenie powoduje skrócenie perspektywy i optyczne powiększenie księżyca, który nagle na zdjęciu wielkością przypomina budynek
👀 przy wspomnianej odległości i przybliżeniu ma się dosłownie kilkadziesiąt sekund, aby wyłapać księżyc w tej jednej, idealnej, zaplanowanej pozycji
📱 użyłem specjalnej aplikacji na smartfona, aby zaplanować miejsce i datę zdjęć

...a to wszystko przy odczuwalnej temperaturze sięgającej -20℃. 🥶 Informacja prawdopodobnie najmniej dla Was istotna w przeciwieństwie dla moich kończyn. 😆 Spektakl na niebie wynagrodził wiele, ale skłamałbym mówiąc, że nie miałem w pewnym momencie kryzysu chcąc rzucić wszystko i wrócić do domu. 😆

Mam w głowie pomysły na kolejne pełnie - zobaczymy, co z tego wyjdzie. 😇 Tymczasem mogę zdradzić, że w przygotowaniu jest już kolejna, wyjątkowo mroźna, seria zdjęć o Warszawie. ❄️

P.S. Jak znacie osoby związane z danym budynkiem to oznaczcie je w komentarzu, niech zobaczą jak ich obiekt się prezentuje w... pełni. 🌝

#Warszawa #architektura #fotografia

San Francisco? 🌴 Nie, to wczorajszy zachód słońca w Warszawie nad Al. Jerozolimskimi. 🔥🤩 Nie mogłem powstrzymać się od zrobienia zdjęcia. ☺️📸

Przymarzająca i parująca Wisła stworzyła kilka dni temu w Warszawie wyjątkowe warunki do zdjęć o poranku. ❄️ Wybrałem się z aparatem, aby to uwiecznić. 📸

Po kilkudniowym, srogim mrozie rzeka zaczęła powoli zamarzać, co optycznie zmniejszyło jej szerokość, a mi pozwoliło fotografować ją z dotychczas niedostępnych perspektyw. Stosując ogromne przybliżenie wykorzystałem efekt kompresji rzeczywistości, aby ukazać na jednym planie kilka mostów na raz - wraz oczywiście z główną bohaterką, rzeką. Postanowiłem jednak dodać drugiego bohatera, który idealnie współgra kolorystycznie kontrastując z zimowym anturażem: tramwaje! 💛🤍

Na pierwszym planie mamy Most Poniatowskiego, a zaraz po nim można zauważyć Most Średnicowy. Następnie jest równie ważny bohater zdjęcia: Most Świętokrzyski z jego 90 metrowym pylonem i wyróżniającymi się na tle nieba linami. Sięgając tam, gdzie wzrok nie sięga, można dostrzec nową kładkę, Most Śląsko-Dąbrowski czy nawet Most Gdański na ostatnim zdjęciu. 🌁

Ta zima w Warszawie zdecydowanie różni się od dotychczasowych. Takich widoków, przynajmniej ja, za swojego życia nie pamiętam. Może też macie w galerii zdjęcia pokazujący zimę w Waszym mieście i jej mroźne, niespotykane wcześniej, oblicze❓ Wstawcie w komentarzu. 😊

#fotografia #Warszawa

Słuchajcie, zostałem nominowany do tytułu Warszawiaka Roku! 😮😍 Można nawet na mnie głosować, jeśli moje zdjęcia Warszawy zasługują na takie wyróżnienie według Was. 😇 Instrukcję z linkiem zostawiam w komentarzu, a teraz chcę Wam napisać kilka słów ze wzruszenia. 🥹

Prawie 32 wiosny temu urodziłem się w Warszawie. Przez wiele lat żyłem w nieświadomości jak wiele skarbów skrywa to miasto. Z perspektywy czasu wstyd to nawet przyznać, ale moja percepcja ograniczała się do I linii metra - nie znałem nic innego. Do czasu aż na mojej drodze stanęła fotografia. 📸 Ponad dekadę temu wziąłem w dłoń smartfona i zaciekawiony jego możliwościami zacząłem eksplorować Warszawę. Bardzo szybko odkryłem, że tego miasta kompletnie nie znam, co jeszcze bardziej napędzało mnie do odnajdywania i fotografowania kolejnych miejsc, dzieląc się tym wszystkim przy okazji z Wami w mediach społecznościowych. 🫶

Warszawie zawdzięczam naprawdę dużo. Jak inaczej to określić, jeśli to dzięki temu miastu odkryłem swoją miłość do fotografii i architektury, do historii i miejsc, do zabytkowych budynków i drapaczy chmur, do klatek schodowych i nietypowych wnętrz... Stało się to takim „perpetuum mobile", bo z kolei to odkrywanie tylko pogłębiało moją fotograficzną pasję, a ta chęć do dalszych odkryć. I tak w kółko. 🤩

Obiecuję nie przestawać i chcę tym samym napisać, że sama ta nominacja znaczy dla mnie wiele i jest samą w sobie już nagrodą. Jestem bardzo wdzięczny i dziękuję Plebiscytowi Warszawiaki. 🙏 To znak dla mnie, że moja fotograficzna podróż to coś więcej, niż tylko tych kilka tysięcy opublikowanych zdjęć. Wnioskując po Waszych licznych wiadomościach to nieustanne inspirowanie Was do poznawania swoich miast na nowo i bycia ciekawym swojego otoczenia.

Dziękuję też każdemu z Was, kto postanowi oddać na mnie swój głos. 💖 Link znajdziecie w komentarzu. 😊

Fot. Olga Tuz

#fotograf #fotografia #Warszawa