Jasper Claus

Ik reed vanavond terug naar Amsterdam vanuit Breda, over de a27, waar één lange stoet trekkers in de tegenovergestelde richting reed, terug naar Brabant. En ik moet zeggen dat ik met ze te doen heb.

Allemaal van die slonzige, pezige gasten met roodverbrande koppen, meestal alleen in hun trekker, leeg voor zich uit starend, hangend over dat gigantische stuur. Geen jubelstemming hoor, geen getoeter, alleen die zelfgemaakte borden voorop de bumper, met teksten als ‘boeren zijn nodig’, ‘wij produceren het eten’, ‘we gaan kapot’ etc. (Geen doodsverwensingen aan politici gezien in die stoet, dit waren geen hooligans) Moet je voorstellen dat je dat de avond van te voren op een bord heb moeten zetten: “ik doe er toe”… 😔En dan de volgende dag in je trekker naar de andere kant van het land hobbelen om dat bord op te houden. Ze kwamen over alsof ze het al lang weten: de strijd is verloren, we roepen alleen nog om een beetje erkenning: ‘we zijn toch niet voor niks generaties lang trots geweest op ons vak, het harde werken, het vroege opstaan, die volle tank melk afleveren aan de wereld?’

Ook viel me op dat over vrijwel het HELE stuk van de a27 in Brabant (in Utrecht niet meer), het op bijna ELKE snelwegovergang vol stond met vrouwen, kinderen, vrienden en familie die naar ze zwaaiden, ‘welkom thuis’, en met vlaggen wapperden ‘trots op onze boeren’. Die wisten het waarschijk ook, daarom stonden ze daar, stel ik me zo voor, gewoon om die erkenning te geven.

Ik vond het een heel droevig gezicht en ik hoop voor ze dat er, behalve erkenning, ook snel wat perspectief komt. 🐄 🚜 🍀 #boerenprotest #stikstof #brabant #boeren #trotsopdeboer