Tomasz Osman

Właśnie tak jest. Bardzo ciężko zastąpić dobrego, zaangażowanego pracownika.

Bo kompetencji można nauczyć.
Procedury można wdrożyć.
Ale podejścia, odpowiedzialności i tego, że komuś naprawdę zależy…
tego NIE DA SIĘ wpisać w CV.

Najbardziej bolą nie odejścia ludzi.

Najbardziej boli moment, kiedy widzisz, ile naprawdę wnosili dopiero wtedy, gdy już ich nie ma.


——

Zaobserwuj mój profil Tomasz Osman Osman, żeby być na bieżąco z moimi wpisami i ofertami pracy w marce SAVICKI

——

Z perspektywy czasu widzę, że najlepsi szefowie, jakich spotkałem, wcale nie byli „najlepszymi szefami”.

Byli po prostu dobrymi ludźmi.

Potrafili wymagać, powiedzieć trudną rzecz, przyznać się do błędu.
Nie bali się, że ktoś obok nich urośnie.

I chyba właśnie za takimi ludźmi chce się iść.
Nie dlatego, że są szefami.
Tylko dlatego, że im ufasz.

——

Zaobserwuj mój profil Tomasz Osman, żeby być na bieżąco z moimi wpisami i ofertami pracy w marce SAVICKI

——

Pełen wzrusz 🥹

W niecałe 17 godzin zrealizowaliśmy założony cel - 5 555 sztuk.

Zebraliście w ten sposób kolejne 338 855 zł dla fundacji Cancer Fighters. Cały dochód ze sprzedaży bransoletek przekazujemy na rzecz osób walczących z chorobami nowotworowymi.

Wielkość tej kwoty przy tej cenie bransoletki 155 zł nie byłaby możliwa gdyby nie otwarte serca naszych partnerów, które pozwoliły zwiększyć sumę wpłaty z każdej sztuki rezygnując ze swoich marż i wynagrodzenia za usługi. 
@interpak_polska - za bezpłatną realizację opakowań na nasze bransoletki.
@eurocommerce_fulfillment - za bezkosztową obsługę magazynowania i realizacji zamówień całego procesu kiedy będziemy wysyłać do Was charytatywne bransoletki.

Razem z naszą wpłatą podczas streamu pełna pula wyniesie 894 410 zł - niesamowita pomoc w niesamowicie ważnej sprawie!

To Wasza zasługa, to Wasz dobry uczynek. Dziękujemy, że chcecie dumnie nosić symbol wsparcia w walce z rakiem. Pamiętajcie, że te bransoletki są limitowane i nie będą dostępne w sprzedaży.

Jako marka uczestniczymy w najważniejszych momentach życia naszych klientów. To jeden z nich. Dziękujemy, że pomagacie z nami.

Teraz skupiamy się na procesie produkcji i realizacji Waszych zamówień tak, aby w całości akcję rozliczyć do 30 czerwca i przekazać środki do fundacji. Poszczególne statusy z etapów zamówień będą wysyłane na Wasze adresy e-mail. Pełne rozliczenie pojawi się na naszej stronie wraz z potwierdzeniem wpłaty kwoty.

Sprzedaż bransoletek charytatywnych już ruszyła.
W 45 minut ponad 1000 opłaconych zamówień.
Liczba sztuk ograniczona. Jako SAVICKI przekazujemy cały swój zysk z tej akcji na fundację Cancer Fighters.

Link do bransoletki w komentarzu.

Nie da się zatrzymać pracownika, jeśli…
…dopiero po złożeniu wypowiedzenia pojawiają się pytania o to, czego mu brakowało.

Większość odejść nie jest nagłą decyzją.

To efekt wielu małych sytuacji, w których człowiek przestaje czuć, że jego praca ma znaczenie.

Pracownicy rzadko odchodzą po jednej rozmowie. Znacznie częściej odchodzą po miesiącach milczenia, braku informacji zwrotnej i poczucia, że nikt nie dostrzega ich zaangażowania.

Zatrzymanie wartościowych ludzi zaczyna się dużo wcześniej niż rozmowa po wypowiedzeniu.

Nie poznasz dobrego menadżera po tym, jak mówi na spotkaniu.
Poznasz go po tym, co dzieje się z ludźmi po roku pracy z nim.

Czy są silniejsi.
Czy bardziej wierzą w siebie.
Czy nauczyli się podejmować decyzje.
Czy czują, że ktoś naprawdę gra z nimi do jednej bramki.

Bo ludzie nie idą w ogień za stanowiskiem.
Idą za kimś, kto daje im poczucie rozwoju, bezpieczeństwa i sensu.

I paradoksalnie…
Najlepsi liderzy najrzadziej krzyczą, że są liderami.

——

Zaobserwuj mój profil Tomasz Osman, żeby być na bieżąco z moimi wpisami i ofertami pracy w marce SAVICKI

——

Nie tracisz ludzi przez konkurencję.
Tracisz ich przez moment,w którym przestają Ci wierzyć.

Bo wszystko może być trudne: wyniki, tempo, wymagania.
Ale jeśli mówisz jedno,a robisz drugie to gra się po prostu kończy.

Zespół nie słucha wtedy Twoich słów.
Zaczyna patrzeć na Twoje decyzje.

I wyciąga wnioski szybciej, niż myślisz.

Spójność to nie „miły dodatek” do bycia liderem.To fundament.

Bez niej nie masz zespołu.
Masz ludzi, którzy tylko czekają na moment, żeby odejść.

A Ty jakie masz zdanie na ten temat?

——

Zaobserwuj mój profil Tomasz Osman, żeby być na bieżąco z moimi wpisami i ofertami pracy w marce SAVICKI

——

Zły szef boi się zatrudniać ludzi mądrzejszych od siebie.
Dobry szef szuka właśnie takich.

Po latach w biznesie widzę, że ludzie nie odchodzą z firm.
Odchodzą od szefów.

I zapamiętują ich na zawsze - w jedną lub drugą stronę.

Oto 6 typów szefów, których się nie zapomina:
1. Mentor – pokazuje drogę, zanim zacznie wymagać
2. Oparcie – jest, kiedy inni odwracają wzrok
3. Inspiracja – daje przykład, nie tylko instrukcje
4. Rozwój – wierzy w Twój potencjał bardziej niż Ty sam
5. Człowiek – widzi w Tobie osobę, nie etat
6. Przestrzeń – ufa Twoim decyzjom i daje wolność

Byłeś kiedyś pod skrzydłami takiego szefa?

Napisz w komentarzu jaki typ najbardziej zmienił Twoje życie zawodowe. Jestem bardzo ciekawy!

——

Zaobserwuj mój profil Tomasz Osman, żeby być na bieżąco z moimi wpisami i ofertami pracy w marce SAVICKI

——

To nasz wspólny manifest.

Wsparcie Fundacji Cancer Fighters było dla nas ważnym momentem i jesteśmy dumni z tej wspólnej drogi.

Szanujemy ogrom ich pracy i z całego serca kibicujemy ich kolejnym krokom. My jednak nie potrafimy stać w miejscu - słuchamy Was i wiemy, że potrzebujecie symbolu, który połączy nas w tej walce jeszcze mocniej.

W niecałe 24h przygotowaliśmy projekt charytatywnej bransoletki.

Złota kokardka. Najmniejszy symbol, który niesie największą treść.

Dla rodziców, którzy walczą o każdy dzień na oddziale.
Dla rodzeństwa, które uczy się dzielności szybciej niż rówieśnicy.
Dla każdego, kto wierzy, że nadziei nie wolno stracić.

Od jutra ruszamy z pre-orderem 5 555 sztuk.
Każda kolejna edycja wesprze inną organizację, bo walka z chorobą nie ma jednego adresu - ona toczy się wszędzie tam, gdzie ktoś czeka na pomoc.

Dziś rusza wspólna pomoc.
Bransoletka będzie w sprzedaży na savicki.pl

Zauważyłem, że zdanie „trudno się z Tobą współpracuje” słyszą najczęściej ludzie, którzy:
• mają własne zdanie,
• nie akceptują bylejakości,
• zadają dodatkowe pytania,
• nie odpuszczają tematów,
• oczekują konkretów.

Bo łatwo współpracuje się z tymi, którzy przytakują.
Trudniej z tymi, którzy pilnują standardów.

A Ty jak to widzisz?

Szanuj ludzi na drodze do góry, bo możesz ich spotkać w drodze na dół.
To zdanie jest często powtarzane, ale mam wrażenie, że jego prawdziwe znaczenie jest trochę inne.

Nie warto szanować ludzi dlatego, że kiedyś mogą się nam “przydać”.

Warto ich szanować dlatego, że sposób, w jaki traktujemy innych, mówi więcej o nas niż o nich.

Stanowiska się zmieniają.
Firmy rosną i upadają.
Role się odwracają.
Ale reputacja zostaje na lata.

Znam ludzi, którzy osiągnęli sukces dzięki kompetencjom. I znam takich, którzy utrzymali ten sukces dzięki temu, jak traktowali innych po drodze.

Bo na końcu kariery ludzie dużo rzadziej pamiętają Twoje stanowisko niż to, jak się przy Tobie czuli.

Szacunek nic nie kosztuje, a bardzo często jest najlepszą inwestycją, jaką można zrobić.

Firmy boją się takich pracowników.

Bo zadają pytania, kiedy inni milczą.
Działają, kiedy inni planują.
Kwestionują, kiedy reszta mówi: „zawsze tak robiliśmy”.

Są niewygodni.
Psują „dobrą atmosferę”.
Nie wchodzą w układy.

I właśnie dlatego pchają firmę do przodu.

Najłatwiej jest ich uciszyć.
Albo się ich pozbyć.

Trudniej jest zrozumieć, że to oni są przewagą.

Ja zawsze szukam dokładnie takich ludzi.

——

Zaobserwuj mój profil Tomasz Osman, żeby być na bieżąco z moimi wpisami i ofertami pracy w marce SAVICKI

——

Awans obnaża człowieka szybciej niż porażka.
Porażka często uczy pokory.

Awans pokazuje coś znacznie ważniejszego.

Jak traktujesz ludzi, gdy masz władzę.
Jak podejmujesz decyzje, gdy nikt Cię nie kontroluje.
I czy sukces uderzył Ci do głowy.

Charakter najłatwiej ocenić nie po tym, jak ktoś przegrywa.
Po tym, jak wygrywa.


——

To jedno z najbardziej frustrujących uczuć w pracy.

Kiedy ktoś naprawdę ciężko pracuje.
A ktoś inny po prostu świetnie wygląda, jakby pracował.

Ten pierwszy często jest cichy.
Skupiony na robocie.
Bez autopromocji.

Ten drugi jest widoczny.
Dużo mówi.
Dużo raportuje.

I czasem… to właśnie on zbiera nagrody.

Pytanie kto naprawdę dowozi wynik?

Bo firma rozwija się dzięki pracy.
Nie dzięki pozorom.

Zawsze uważałem, że pomaganie najlepiej realizować po cichu. Przez lata to była moja zasada - wspierać, ale nie robić z tego tematu do dyskusji.

Jednak to, co wydarzyło się w ostatnich tygodniach, całkowicie zburzyło mój dotychczasowy porządek świata.

Dopiero teraz, widząc skalę zaangażowania ludzi, zrozumiałem, że wspólne pomaganie ma moc, której nie da się wypracować w pojedynkę.

Wszystko zaczęło się od akcji „F#CK RAK”:
5555 bransoletek sprzedanych w 19 godzin.
Ale to miniony weekend i projekt dla #TeamLitewka stał się prawdziwym wstrząsem. Startowaliśmy z symboliczną liczbą 3737 sztuk, a skończyliśmy z wynikiem aktualnie 6500 zamówionych symboli dobra.

W naszym logo od lat widnieje hasło „Share Your Love”.
To nie jest tylko slogan reklamowy, ale fundament SAVICKI. Choć pomaganie od zawsze było wpisane w nasze DNA, ostatnie wydarzenia nadały tym słowom nowy wymiar: dzielenie się miłością to dzisiaj dla nas przede wszystkim realna empatia i wspólne działanie.

Planujemy kolejne edycje jeszcze w te wakacje, ale tym razem chcę, żebyśmy od początku szli tą drogą razem.

Dziękuję mojemu zespołowi za to, że w szczycie sezonu udowodniliście, że serce do pomagania jest u nas zawsze na pierwszym miejscu.

To dopiero początek.
Bo dobro, którym się dzielimy, zawsze wraca 🫶

Tomek

Należy szanować ludzi, którzy mówią: „Nie wiem”.
To jedne z najbardziej wartościowych osób, z jakimi można pracować.

Bo nie udają ekspertów od wszystkiego.
Nie zgadują, gdy stawką są ważne decyzje.
Najpierw szukają odpowiedzi, a dopiero potem wyciągają wnioski.

Paradoksalnie to właśnie odwaga powiedzenia „nie wiem” najczęściej buduje zaufanie.

A Ty jak do tego podchodzisz?

Sukces, którym się nie dzielisz, to dla mnie porażka ubrana w drogie ciuchy.

Stawiam dzisiaj właśnie taką tezę, bo dziwi mnie, jak wiele marek bije się o miano „premium”, pilnując każdego detalu w salonach, a kompletnie zapomina o fundamencie.

O tym, czy poza generowaniem marży robią cokolwiek, co ma sens dla innych.

Bądźmy szczerzy, CSR nie robi z nikogo świętego. To nie jest medal do przypięcia na piersi.
To po prostu test na to, czy za biznesem stoi jakakolwiek wartość, czy tylko chęć wyciskania rynku do ostatniej złotówki.
Bo jeśli l definicja sukcesu zamyka się w kolejnym aucie, lepszym wyniku czy otwarciu kolejnego biura to dla mnie to po prostu trochę mało.

Dla mnie prawdziwy sukces zaczyna się tam, gdzie możesz komuś realnie pomóc.

I robisz to tylko dlatego, że w końcu Cię na to stać.
Bez kalkulacji, czy to się „marketingowo” opłaci.

Dobrego dnia Wam życzę! ☺️

Możesz mieć stanowisko. Możesz mieć władzę.

Ale to nie one decydują, jakim jesteś człowiekiem dla swojego zespołu.

Szef sprawia, że ludzie milkną.
Lider sprawia, że ludzie mają odwagę mówić.

Szef pilnuje pozycji.
Lider buduje ludzi.

Różnica jest prosta.

Jednego się słucha, bo trzeba.
Za drugim chce się iść.


——

Zaobserwuj mój profil Tomasz Osman, żeby być na bieżąco z moimi wpisami i ofertami pracy w marce SAVICKI

——

Najgorsze jest to, że wielu menedżerów naprawdę wierzy, że robi dobrą robotę.

Kontrolują każdy szczegół.
Odpowiadają na maile w nocy.
„Ustawiają” ludzi zamiast ich rozwijać.

I jeszcze są z tego dumni.

Tylko że z boku to wygląda inaczej:
brak zaufania, zabita inicjatywa i zespół, który robi minimum, żeby przetrwać.

Dobry menedżer nie musi być wszędzie.
Nie musi wszystkiego kontrolować.
Nie musi udowadniać, że jest najważniejszy.

Buduje środowisko, w którym ludziom chce się pracować i brać odpowiedzialność.

To ta kluczowa różnica.

A Ty co o tym myślisz? Jakie masz z tym doświadczenia?

——

Zaobserwuj mój profil Tomasz Osman, żeby być na bieżąco z moimi wpisami i ofertami pracy w marce SAVICKI

——

Większość z nas przez lata próbuje pozbyć się cech, które uważa za swoje słabości.

Bo tak zostaliśmy nauczeni.

Nie przyznawaj się do błędu.
Nie proś o pomoc.
Nie zmieniaj zdania.
Nie okazuj emocji.
Nie odpuszczaj.

Tylko że z czasem zrozumiałem coś ważnego.
To nie te cechy nas ograniczają.
Ogranicza nas przekonanie, że są czymś złym.

Dojrzałość często zaczyna się dokładnie tam, gdzie kończy się potrzeba udowadniania swojej siły.

Jestem ciekawy, który punkt z tej listy najdłużej uważałeś za swoją słabość?

Szefem zostajesz z decyzji.
Liderem zostajesz z wyboru ludzi.

Możesz mieć stanowisko, budżet i władzę.
A i tak ludzie będą robić tylko minimum.

Albo możesz mieć zespół, który chce dowozić więcej, niż musi.

Różnica?

To nie strategia.
To nie systemy.
To nie prezentacje.

To codzienne decyzje, których często nikt nie widzi.

Te 10 zasad to nie teoria.
To rzeczy, które albo budują zespół… albo go powoli rozbijają.

A jakie jest Twoje zdanie?

——

Zaobserwuj mój profil Tomasz Osman, żeby być na bieżąco z moimi wpisami i ofertami pracy w marce SAVICKI

——

Wartość pracownika nie zależy od jednej opinii.
Historia zawodowa wielu ludzi wygląda podobnie.

W jednym miejscu słyszą, że są przeciętni.
W innym stają się kluczowymi osobami w zespole.

Ta sama osoba. Te same kompetencje.
Zmienia się tylko otoczenie i sposób, w jaki ktoś potrafi dostrzec potencjał.

Jedna opinia może wpływać na samopoczucie.

Ale NIE POWINNA definiować wartości człowieka.

——

Zaobserwuj mój profil Tomasz Osman, żeby być na bieżąco z moimi wpisami i ofertami pracy w marce SAVICKI

——

Uwielbiam moment, w którym w firmie zaczyna dziać się ZA DUŻO.

Bo właśnie wtedy wiem, że jestem w grze.

Nowe produkty.
Nowe salony.
Nowi ludzie.
Nowe pomysły.
Nowe wyniki.

Telefon nie przestaje dzwonić.
Spotkania wpadają jedno za drugim.
Zespół działa na pełnych obrotach.

I nagle orientujesz się, że rzeczy, które kiedyś wydawały się „ambitnym planem”… stały się codziennością.

Szczerze?
Kocham to tempo.

Kocham ludzi, którzy nie gaszą energii tekstami:
„spokojnie”
„nie róbmy wszystkiego naraz”
„poczekajmy”

Mam takie przeświadczenie, że najwieksze rzeczy w biznesie buduje się właśnie wtedy, kiedy wszyscy inni próbują Cię spowolnić.

Każdy z czasem tworzy własne zasady.
Nie dlatego, że gdzieś o nich przeczytał, ale dlatego że życie i praca wiele razy zweryfikowały, co działa, a co nie.

Moje powstały przez lata doświadczeń, rozmów z ludźmi, sukcesów i błędów, z których wyciągałem wnioski.

Nie są idealne. Pewnie za kilka lat część z nich jeszcze się zmieni.
Ale dziś to właśnie nimi staram się kierować każdego dnia.

Jestem ciekawy, z którą z tych 10 zasad najbardziej się zgadzacie.

8 cech pracownika, którego NIE chce się stracić.

Przez lata przekonałem się, że o wartości pracownika rzadko decyduje samo CV.

Doświadczenia można zdobyć. Umiejętności można rozwinąć.

Znacznie trudniej nauczyć kogoś odpowiedzialności, inicjatywy czy sposobu myślenia.

To właśnie te cechy sprawiają, że jedni są stale poszukiwani na rynku pracy, a inni mimo dobrego doświadczenia mają problem ze znalezieniem miejsca dla siebie.

Nie bez powodu mówi się, że zatrudnia się za kompetencje, ale zwalnia za postawę.

Który z punktów uważasz za najważniejszy? A może dopisałbyś jeszcze dziewiąty?

Często do tego wracam.

Bo to nie są błędy.
To są kłamstwa, które firmy powtarzają latami.

I wszyscy wiedzą, że to kłamstwa.
Tylko nikt nie ma odwagi powiedzieć tego na głos.

„To tylko przejściowe.”
Nie jest. Po prostu nauczyliście się z tym żyć.

„Jesteśmy jak rodzina.”
Nie jesteście. W rodzinie nie boisz się mówić prawdy.

„Doceniamy Twoją pracę.”
Gdyby tak było, nie musiałbyś tego mówić.

„To nie jest personalne.”
Zawsze jest. Decyzje podejmują ludzie wobec ludzi.

„Jesteś ważny.”
Dopóki się zgadzasz.

„U nas każdy może się rozwijać.”
Dopóki nie wychodzisz przed szereg.

„Nie mamy na to czasu.”
Czyli: to nie jest dla nas ważne.

„Zmienimy to.”
Najczęściej: przeczekamy, aż temat umrze.

„Feedback jest mile widziany.”
Dopóki jest wygodny.

I teraz najważniejsze.

Problemem nie jest to, że ktoś raz tak powiedział.
Problemem jest to, że wszyscy udają, że to działa.

A ludzie nie odchodzą przez jedną sytuację.
Odchodzą, kiedy widzą rozdźwięk między tym, co słyszą…
a tym, co naprawdę się dzieje.

——

Zaobserwuj mój profil Tomasz Osman, żeby być na bieżąco z moimi wpisami i ofertami pracy w marce SAVICKI

——

To zdanie może zaboleć, ale wiele osób przez całe życie kupuje głównie cudzą akceptację.

A Ty co o tym myślisz?
Jakie masz refleksje po przeczytaniu tego zdania?

Jest coś gorszego niż głupi człowiek na wysokim stanowisku.
Ten, który uważa się za mądrego.

Nie słucha.
Nie pyta.
Nie widzi błędów.

I co gorsze, nikt mu już ich nie pokazuje.

Bo zespół szybko uczy się, że
lepiej milczeć, niż tracić energię.

Uważam, że tak właśnie zaczyna się prawdziwy problem.

Nie od braku kompetencji.
Tylko od zamkniętej głowy.

——

Zaobserwuj mój profil Tomasz Osman, żeby być na bieżąco z moimi wpisami i ofertami pracy w marce SAVICKI

——

Najszybciej tracisz szacunek do szefa nie wtedy, gdy popełni błąd.

Tylko wtedy, gdy mówi o wartościach, których sam nie przestrzega.

Mówi o punktualności, a sam się spóźnia.
Mówi o odpowiedzialności, a unika trudnych decyzji.
Mówi o szacunku, a traktuje ludzi różnie w zależności od sytuacji.

Pracownicy nie słuchają tego, co mówisz.
Patrzą na to, co robisz.

Dlatego przywództwo nie zaczyna się od przemówień, prezentacji i wartości zapisanych na ścianie.

Zaczyna się od spójności.

Bo ludzie mogą wybaczyć wiele.
Hipokryzję pamiętają najdłużej.

Zgadzasz się?

Tytuł managera nie daje prawa do wyższości.
Prawdziwy autorytet buduje się szacunkiem do każdego pracownika, a nie tylko do tych, przed którymi trzeba wypaść dobrze.

Klasę lidera widać najlepiej w momentach, gdy nikt "z góry" nie patrzy.

Jeśli szacunek zależy od hierarchii w firmie, to nie jest to kultura pracy, tylko zwyczajne pozory.

Pracownicy widzą tę różnicę szybciej, niż by się komukolwiek waydawalo.

Pracujemy, bo chcemy być traktowani jak ludzie, a nie jak zasoby.

Warto o tym pamiętać.

——

Zaobserwuj mój profil Tomasz Osman, żeby być na bieżąco z moimi wpisami i ofertami pracy w marce SAVICKI

——

Najgorsze, co możesz zrobić jako lider?

Zatrzymać rozwój ludzi ze strachu, że odejdą.

Bo wtedy zostają tylko ci,
którzy i tak nigdy nie chcieli iść dalej.

Dobry lider robi odwrotnie.

Rozwija ludzi tak, żeby mogli odejść.
I traktuje ich tak, żeby nie chcieli.

Często do tego wracam.

Bo w pracy łatwo wpaść w liczby, procesy, wyniki.
A okazuje się, że prawda jest znacznie prostsza.

Ludzie nie zostają z Tobą przez to, co mówisz.
Zostają przez to, jak się przy Tobie czują.

I to buduje wszystko.
Albo niszczy szybciej niż jakikolwiek błąd.

A jakie jest Twoje zdanie na ten temat?

——

Zaobserwuj mój profil Tomasz Osman, żeby być na bieżąco z moimi wpisami i ofertami pracy w marce SAVICKI

——

Doda i SAVICKI. Część 3.

Od kilku dni trwa dyskusja o naszej wspolpracy z Dodą.
I bardzo się z tego cieszę.

Mam jednak wrażenie, że w całej tej dyskusji umyka coś znacznie ważniejszego.

Strategia marki.

Przez blisko 50 lat SAVICKI było kojarzone przede wszystkim z pierścionkami zaręczynowymi i obrączkami.

To nasza historia. I jestem z niej naprawdę dumny.

Ale jeśli chcemy budować markę przez kolejne 50 lat, nie możemy pozostać wyłącznie marką ślubną.

Rynek się zmienia. Klienci się zmieniają. My również musimy się zmieniać.

Naszą ambicją jest stworzenie jednej z najsilniejszych marek biżuteryjnych w Europie. Marki, która towarzyszy klientom nie tylko podczas zaręczyn czy ślubu, ale również każdego dnia.

Tego celu nie osiąga się, robiąc wciąż dokładnie to samo.

To właśnie dlatego rozpoczęliśmy transformację.

I właśnie dlatego Doda jest częścią tej historii.

Nie jest definicją marki.

Jest jednym z elementów większej strategii, która ma otworzyć SAVICKI na nowych klientów, nowe okazje zakupowe i nowe kategorie produktowe.

Dlatego z uśmiechem czytam komentarze:
“Co Doda ma wspólnego ze ślubami?”

Odpowiedź jest bardzo prosta.
Coraz mniej.

Bo naszym celem nie jest już wyłącznie budowanie marki ślubnej. Budujemy markę biżuterii.

Usłyszałem też opinię, że skoro wybraliśmy Dodę, to przestaliśmy być marką premium.

To bardzo ciekawa teza.

Czy naprawdę o tym, czy marka jest premium, decyduje nazwisko osoby występującej w kampanii reklamowej?

Gdyby tak było, Dior nie kontynuowałby współpracy z Johnnym Deppem po jednym z najgłośniejszych procesów ostatnich lat.

Rolex nie budowałby relacji z Tigerem Woodsem po jednym z największych kryzysów wizerunkowych w świecie sportu.

Największe domy mody nie współpracowałyby przez lata z Naomi Campbell mimo jej licznych skandali.

A jednak największe marki świata doskonale rozumieją, że:
Pozycję marki buduje jakość produktu.
Rzemiosło.
Wzornictwo.
Doświadczenie klienta.
Obsługa.
Zaufanie budowane przez lata.

Ambasador jest ważnym elementem komunikacji.
Ale nigdy nie jest definicją marki.

I jeszcze jedno.

Wybór ambasadora nie oznacza akceptacji każdego wydarzenia z jego życia.
To decyzja biznesowa, której celem jest realizacja konkretnej strategii marki.

Czy nasza strategia okaże się sukcesem?
Na odpowiedź jest jeszcze zdecydowanie za wcześnie.

To dopiero pierwszy rozdział.

Przed nami ogólnopolska kampania telewizyjna.
Przed nami akcja charytatywna wspierająca zwierzęta.
Przed nami premiera limitowanej kolekcji stworzonej z Dodą.

Dopiero wtedy będzie można uczciwie ocenić całość.

Na koniec jeszcze jedna refleksja.
Naprawdę cieszę się, że ta kampania wywołała tak szeroką dyskusję.

Nie dlatego, że wszyscy się z nami zgadzają.

Dlatego, że ludzie rozmawiają o marce.

Dlatego dziękuję zarówno za słowa wsparcia, jak i za krytyczne głosy.

Bo niezależnie od opinii pokazaliście, że ta kampania nikogo nie pozostawiła obojętnym.

A dla marki obojętność jest znacznie większym zagrożeniem niż dyskusja.

Popieram ludzi, którzy potrafią odejść, kiedy przestają być szanowani.

Pieniądze są ważne. Stanowisko też.
Ale szacunek jest czymś, czego nie da się zastąpić żadnym benefitem.

Dotyczy to każdej relacji. Pracownika wobec firmy i firmy wobec pracownika.

Bo lojalność nie polega na tym, żeby zostawać za wszelką cenę. Lojalność ma sens tylko wtedy, gdy idzie w parze z wzajemnym szacunkiem.

A jak Ty do tego podchodzisz?

80% spotkań w firmach mogłoby być jednym, krótkim mailem.

Nie ma nic bardziej demotywującego dla pracownika niż siedzenie na godzinnym statusie, z którego nic nie wynika, a potem nadrabianie realnej pracy po godzinach.

Szanujmy swój czas.
Jeśli spotkanie nie kończy się konkretnymi decyzjami i podziałem zadań, to było stratą energii (!).

Liderzy, dajcie ludziom po prostu robić ich robotę.

Ile takich pustych spotkań zaliczacie w tygodniu?

——

Zaobserwuj mój profil Tomasz Osman, żeby być na bieżąco z moimi wpisami i ofertami pracy w marce SAVICKI

——

Zaufanie to najtańsza i najskuteczniejsza strategia biznesowa.

Zatrudniasz ludzi mądrych, z doświadczeniem i pasją, a potem sprawdzasz każdy ich przecinek w e-mailu?

To nie jest dbałość o jakość. To mikrozarządzanie, które wysysa z zespołu resztki kreatywności.

Kiedy lider zaczyna kontrolować każdy krok, inteligentny pracownik wyłącza myślenie i zaczyna tylko „wykonywać polecenia”.

A stąd już tylko krok do wypalenia i odejścia najlepszych talentów.

Prawdziwy lider wskazuje cel, daje narzędzia i schodzi z drogi, pozwalając ludziom robić to, w czym są najlepsi.

A jak jest u Was? Jakie macie obserwacje?


——

Zaobserwuj mój profil Tomasz Osman, żeby być na bieżąco z moimi wpisami i ofertami pracy w marce SAVICKI

——

Warto o tym zawsze pamiętać.

Najlepsi ludzie rzadko odchodzą z dnia na dzień.
Najpierw przestają być słyszani.
Potem przestają być widziani.
Na końcu przestają się starać.

Aż w końcu ktoś inny zobaczy w nich to, czego Ty nie chciałeś zobaczyć.

I wtedy jest już za późno.

A co Ty o tym myslisz?

——

Zaobserwuj mój profil Tomasz Osman, żeby być na bieżąco z moimi wpisami i ofertami pracy w marce SAVICKI

——

Tak! Jestem z siebie dumny, bo zostałem MISTRZEM POLSKI w Snookerze BAiS.

Patrzę na to z pewnym niedowierzaniem.
Nie trenowałem snookera, nie grałem w bilard od pięciu lat, a w całym życiu rozegrałem może 40 frejmów.
Na mistrzostwa zapisałem się w ostatniej chwili i
nie mając kija do snookera zagrałem kijem do bilarda.

To była kilkudniowa, trudna droga.
Zacząłem od porażki w grupie z zeszłorocznym mistrzem.
Los sprawił, że spotkaliśmy się ponownie w finale.
Tym razem wygrałem z Tomaszem Leśniakiem 3:1.

Mając świadomość ogromnych braków technicznych, nie mogłem polegać na wypracowanych ruchach czy pamięci mięśniowej.
Postawiłem na strategię, którą konsekwentnie realizowałem w każdym frejmie.
Tam, gdzie brakowało treningu, musiała wystarczyć chłodna głowa i trzymanie się planu.

Zastanawiam się, dlaczego ten sukces tak mocno ze mną rezonuje.
Nie chodzi o puchar, ale o to, jak często sami nakładamy na siebie ograniczenia.
Definiujemy, co jest w naszym zasięgu, bazując na braku „odrobionych lekcji” czy wieloletniego stażu.

Czasem życie przypomina, że nasze wyobrażenia o własnych limitach są najbardziej paraliżującym czynnikiem.
Że mimo braku podręcznikowego przygotowania można wygrać, jeśli ma się pomysł i odwagę, by go zrealizować do końca.

Ciekawe, co jeszcze może się wydarzyć, gdy przestaniemy sami sobie udowadniać, czego rzekomo nie potrafimy.

Awans brzmi jak nagroda.
W praktyce często jest zmianą roli, na którą nikt Cię nie przygotował.

Robisz krok wyżej
i nagle to, co dawało Ci przewagę, przestaje wystarczać.

Nie liczy się już tylko to, jak dobrze dowozisz.
Liczy się to, czy potrafisz dowieźć zespół.

I wielu bardzo dobrych ludzi właśnie tutaj się zatrzymuje.

Nie dlatego, że są słabi.
Tylko dlatego, że nikt im nie pokazał, jak być liderem.

Awans to nie prezent.

To nowa odpowiedzialność.

——

Zaobserwuj mój profil Tomasz Osman, żeby być na bieżąco z moimi wpisami i ofertami pracy w marce SAVICKI

——

Szef, który nie wybacza błędów, zostaje sam.
Chore jest oczekiwanie, że ludzie nigdy się nie pomylą.

Błędy są ceną rozwoju.
Bez nich nie ma odwagi, inicjatywy ani postępu.

Natomiast, jest tylko jedna zasada - ten sam błąd można popełnić tylko raz. Bo za drugim razem nie brakuje już doświadczenia, tylko wyciągniętych wniosków.

A Ty co o tym myślisz?

10 zachowań, przez które ludzie odchodzą od szefa.

Nie znam nikogo, kto odszedł z pracy przez jedno spotkanie.

Za to znam wielu, którzy odchodzili przez setki małych zachowań powtarzanych każdego dnia.

To nie jedna decyzja, jeden mail czy jedna rozmowa.

To sposób, w jaki lider słucha. Jak reaguje na błędy. Jak traktuje ludzi, gdy pojawiają się problemy.

Zaufanie buduje się latami, a traci po trochu każdego dnia.

Dlatego uważam, że każdy lider powinien regularnie zadawać sobie jedno pytanie:
Czy chciałbym pracować dla samego siebie?

Co o tym myślisz? Dopisałbyś coś do tej listy?